Instrumentarium i techniki produkcyjne Deep house powstawał pierwotnie w warunkach domowego lub półprofesjonalnego studia, z użyciem automatów perkusyjnych, sekwencerów, syntezatorów i samplerów. W historii house’u istotną rolę odegrały instrumenty marki Roland, które upowszechniły tanią produkcję elektroniczną w latach 80.
Do najczęściej kojarzonych z deep house’em elementów warsztatu produkcyjnego należą:
automat perkusyjny lub programowane sample stopy, clapów, hi-hatów i shakerów, linie basowe programowane sekwencerowo lub grane na klawiaturze, akordy na pianinach elektrycznych bądź syntezatorach, pogłos, delay, filtracja i kompresja sidechainowa, szerokie obrazowanie stereo w warstwach harmonicznych, przy zachowaniu centralnego ciężaru stopy i basu, lekkie „uczłowieczenie” rytmu przez swing i nieregularności artykulacyjne.
W estetyce gatunku szczególne znaczenie ma warstwa harmoniczna. O ile w prostszych odmianach house’u dominują krótkie, repetytywne motywy, o tyle deep house częściej opiera się na akordach z dodanymi składnikami, brzmieniach o soulowym lub jazzowym zabarwieniu i bardziej wyrafinowanej pracy z barwą.