Okres czeski Około 1710 Braun przybył do Pragi i po wykonaniu swojej pierwszej pracy – rzeźby św. Ludgardy (Sen św. Ludgardy) na Moście Karola stał się od razu popularnym artystą. Osiadł w Pradze i został jednym z mieszczan Nowego Miasta (1711), założył warsztat słynący przez następne 30 lat z drewnianych i kamiennych rzeźb. W swojej pracowni miał zwykle około 6 uczniów, którzy tworzyli pełnowymiarowe rzeźby z piaskowca na podstawie glinianych lub drewnianych modeli mistrza – ten zaś je poprawiał, wykańczał lub modyfikował. W ten sposób wykształcił wielu uczniów, którzy rozproszyli się później po Czechach i Śląsku, tworząc oryginalny styl śląskiej rzeźby barokowej. Współpracował także z takimi artystami doby baroku jak Peter Johann Brandl, František Maximilian Kaňka i Václav Vavřinec Reiner. Tu też Braun się ożenił z Elisabeth Myselius (cz. Eliška Myseliusova) w 1717 i tu urodziło się pięcioro jego dzieci, z których żadne nie poszło w ślady ojca.