W 1712 Braun został wynajęty przez hrabiego Franza Antona Sporcka (czes. František Antonín Sporck) do ozdobienia rzeźbami jego nowo wybudowanej rezydencji w Kuksie koło Dvoru Králové nad Labem. Zamówienie zostało wykonane w kilku etapach. W latach 1722–1732 w naturalnej skale stworzył serię rzeźb i płaskorzeźb w Betlém koło Kuksu. Powstały też inne prace dla Sporcka – m.in. do rezydencji w Lysej nad Labem.
W latach 1716–1721 warsztat Brauna stworzył 170 płaskorzeźb i rzeźb do kościoła jezuickiego pw. św. Klemensa w Pradze. W samym 1718 warsztat, poza rzeźbami do Kuksu, stworzył takie dzieła jak Kolumna św. Trójcy w Cieplicach, rzeźbiarska dekoracja prospektu organowego i 2 ołtarzy kościoła św. Klemensa w Pradze, dekoracja rzeźbiarska pałacu i kościoła w Cítolibach, rzeźby dla pałacu Czerninów na Hradczanach w Pradze.
Późne lata Warsztat Brauna w 1725 osiągnął roczny dochód 900 guldenów. Liczba zamówień była coraz trudniejsza do zrealizowania przez schorowanego Brauna. Postępująca gruźlica, choroba dość częsta wśród ówczesnych rzeźbiarzy, ograniczyła prace Brauna do wykonywania samych modeli i wykańczania rzeźb. Warsztat przejął jego siostrzeniec Antonín Braun. W 1738 Matthias Bernhard Braun zmarł w Pradze.