urządzenia bez tunera telewizyjnego nazywane są potocznie „odtwarzaczami” (czasem „z możliwością nagrywania”). W urządzeniach studyjnych nie jest wymagany zintegrowany modulator sygnału telewizyjnego.
Typowo w magnetowidzie sygnał wizyjny zapisywany jest przez zespół głowic (najczęściej 2 lub 4, w urządzeniach wyższej klasy 6) ustawionych ukośnie względem przesuwającej się taśmy (tzw. zapis helikalny). Fonia oraz tzw. ścieżka taktująca (synchronizacji) zapisywana jest na brzegu taśmy. Modele oznaczone symbolem HiFi rejestrują wysokiej klasy dźwięk dodatkowymi głowicami wirującymi (VHS w głębszej warstwie taśmy), głowicami wizyjnymi razem z pasmem wizji (Betamax, Video8) – także cyfrowo w formacie PCM (Betamax), lub głowicami wizyjnymi na przedłużeniu ścieżki wizyjnej cyfrowo w formacie PCM (Video8). Format Betamax HiFi i PCM służył również w niektórych studiach nagrań jako wzorcowy magnetowid edycyjny.
Na przykład: urządzenie wyposażone jest w specjalny układ elektroniczny – taki jak w komputerze – sterujący pracą urządzenia i umożliwiający jego programowanie, np. nagranie interesującej nas audycji.