Po transporcie elementów na plac budowy i ich zamontowaniu, po odpowiednim przygotowaniu podłoża aplikowano drugą warstwę podkładu, również na bazie tetratlenku triołowiu, a na końcu warstwę pośrednią i nawierzchniową z farby ftalowej.
Elementy górnej części konstrukcji (od wysokości około 150 metrów do szczytu wieży) poddano podczas produkcji trawieniu chemicznemu oraz cynkowaniu ogniowemu. Po ich montażu i usunięciu z nich zanieczyszczeń, nałożono na nie pojedynczą warstwę farby antykorozyjnej na bazie , a następnie, podobnie jak w dolnej części wieży, warstwę pośrednią i nawierzchniową z farby ftalowej. Miejsca najbardziej narażone na korozję, jak główki nitów, śrub i krawędzie poszczególnych elementów, wzmocniono przez nałożenie dodatkowej warstwy podkładu.
Kolorystyka wieży została wybrana tak, aby spełniała ówczesne wymogi prawa lotniczego. Konstrukcję pomalowano naprzemiennymi pasami białej farby oraz koloru określanego jako „”. Schemat ten ulegał później kilkakrotnym modyfikacjom w związku ze zmianami w przepisach.