Współcześnie wieża jest systematycznie poddawana szczegółowym badaniom stanu powłok malarskich, służącym ocenie ich kondycji oraz określeniu momentu, w którym konieczne będzie przeprowadzenie kolejnych prac renowacyjnych. Do 2014 roku konstrukcja była w pełni malowana dziewięciokrotnie. Z powodu turystycznej funkcji wieży, jej pełne malowanie ustala się gdy degradacja powłoki nie wpływa jeszcze na metaliczną konstrukcję, lecz już w momencie, gdy zanieczyszczenia, odbarwienia i wyblaknięcia zaczynają pogarszać jej walory estetyczne. lewo|mały|Tokyo Tower oświetlona na pomarańczowo w 2008 roku. mały|Oświetlenie Diamond Veil w 2014 roku.
Oświetlenie Początkowo oświetlenie wieży było włączane tylko wieczorami w soboty oraz w dni świąteczne. Składało się tylko z 250 żarówek, które rozświetlały narożne filary wieży. Oświetlenie było włączone na dłuższy okres podczas igrzysk olimpijskich w Tokio 1964 roku, co spotkało się z zadowoleniem mieszkańców. Od tego czasu do wieży dodawano stopniowo większą ilość oświetlenia oraz zwiększano liczbę nocy, podczas których je uruchamiano. W 1989 roku w celu przyciągnięcia większej liczby odwiedzających oraz upamiętnienia zmiany japońskiej ery na Heisei, stworzono nową iluminację świetlną, która została zaprojektowana przez Matoko Ishii.