Formowały się stany społeczne, rosło znaczenie elit rycerskich, mieszczańskich i kościelnych w sprawowaniu władzy książęcej, a także rozwijała się administracja z urzędami starostów.
Śląsk krajem Korony Czeskiej
Piastowie śląscy złożyli hołdy lenne królowi czeskiemu Janowi Luksemburskiemu w latach 1327–1336. Część historyków podkreśla w tym kontekście presję militarną wywieraną przez króla czeskiego, której ulec mieli śląscy książęta. Inni badacze wskazują, że niewielkie księstwa nie były zdolne do samodzielnego zapewnienia sobie bezpieczeństwa, a uznanie zwierzchnictwa silniejszego monarchy dawało ochronę i perspektywę stabilizacji, przy utrzymaniu wewnętrznej autonomii książąt w ramach czysto feudalnej zależności. Wejście w formalne relacje z królem polskim Władysławem Łokietkiem, wywodzącym się z tej samej dynastii, było znacznie trudniejsze. Wynikało to z patrymonialnego pojmowania przez Piastów władzy nad całym dziedzictwem dynastii, co dla książąt śląskich oznaczało ryzyko inkorporacji ich władztw do scalającego się pod berłem Łokietka państwa polskiego.