Były to niewielkie terytorialnie jednostki polityczne podległe bezpośrednio królowi – najwcześniej powstały państwa milickie, pszczyńskie, sycowskie i żmigrodzkie.
mały|upright=1.2|Struktura polityczna ziem Korony Królestwa Czeskiego (XIV–XVIII w.) Po objęciu w 1526 r. tronu czeskiego przez Habsburgów, Śląsk jako kraj Korony Czeskiej wszedł w skład wielonarodowej Monarchii Habsburgów, której trzon stanowiło Arcyksięstwo Austriackie. Korona Czeska była luźnym związkiem krajów o znamionach federacji, z sejmem generalnym i kancelarią królewską jako ponadkrajowymi organami o ograniczonym znaczeniu. Sam Śląsk zachował charakter konglomeratu księstw, w którym coraz większe znaczenie zyskiwały instytucje ogólnośląskie, przede wszystkim generalny starosta i sejm stanowy. Ich funkcjonowanie opierało się na zasadzie dualizmu monarszo-stanowego, co wymagało współpracy oraz kompromisu między królem a książętami i stanami.