Przeorientował jej program z idei panislamistycznych na türkizm, tak, że Musawat stała się wyrazicielem narodowej koncepcji Azerbejdżanu. Od 1915 wydawał za zgodą władz rosyjskich pismo Aczyg Soz, w którym w ostrożnej formie formułował kwestie azerbejdżańskiej odrębności narodowej.

W marcu 1917 został zastępcą przewodniczącego Komitetu Tymczasowego Bakijskich Muzułmańskich Organizacji Społecznych. W kwietniu tegoż roku wziął udział w Baku w zjeździe miejscowych muzułmańskich organizacji politycznych. Tam opowiedział się za zasadą samostanowienia narodów, domagając się ukształtowania ustroju przyszłej Rosji jako federacji respektującej narodowo-terytorialną autonomię. W maju 1917 uczestniczył w I Ogólnorosyjskim Zjeździe Muzułmanów w Moskwie, ponownie opowiadając się za Rosją jako demokratyczną republiką federacyjną. Sformułowana przez niego rezolucja została przyjęta przez zjazd większością 446 przeciwko 276 głosów. W październiku 1917 został przewodniczącym Turkijskiej Demokratycznej Partii Musawat, która powstała ze zjednoczenia dotychczasowej partii Musawat z Partią Tureckich Federalistów. Na tym stanowisku opowiadał się za dążeniem do państwa narodowego, bez komponentu wyznaniowego.