Przed 1848 zbudowali fortepian z klawiaturą pedałową.
Na wystawie warszawskiej 1838 nagrodzeni medalem srebrnym I klasy. W 1843 F. Liszt, po koncertach w Warszawie, do których spośród wielu instrumentów krajowych i zagranicznych wybrał fortepian Krall i Seidler, przesłał wytwórni list pochwalny. Na wystawie warszawskiej w 1845 wspólnicy eksponowali fortepian 7-oktawowy z mechaniką systemu Érarda, ulepszoną, strunami przewleczonymi przez „muterki, zwane syrenami” (najprawdopodobniej chodzi o agrafy), fornirowany palisandrem i zdobiony płaskorzeźbami, nagrodzony pierwszym listem pochwalnym jako najlepszy, zakupiony przez namiestnika Królestwa za 950 rb. W 1846 fabryka liczyła ponad 30 osób, w1849 – 38 przy produkcji rocznej o wartości 24.000 rb. W 1846 zakupili dom i plac przy ul. Marszałkowskiej 1352, na którym w 1851 rozpoczęto budowę fabryki, w 1853 ukończono 3-piętrowy budynek z osobnymi pomieszczeniami dla warsztatów ślusarskich, tokarskich, lakierniczych, składów, magazynów, suszarni, sali koncertowej i in. Było to najnowocześniejsza wówczas fabryka fortepianów w Kongresówce, wyposażona m.in. w oświetlenie gazowe i windy towarowe. W 1857 spółka zbudowała nowy, dwupiętrowy budynek o niewiadomym przeznaczeniu. W 1856 załoga liczyła 52 osoby, produkcja roczna wyniosła 120 instrumentów o łącznej wartości 37.000 rb.