Podobnie jak w artykule Newcomba, formalny dowód nie został przedstawiony.
Dowód twierdzenia podał w 1995 roku Theodore Hill.
Przykłady zastosowania Defraudacja Jamesa Nelsona Zastosowanie rozkładu Benforda pomogło w wykryciu fałszerstw dokonanych przez Jamesa Nelsona, głównego księgowego i zarządzającego Arizona State Treasurer. W 1992 roku w miasteczku Wayne (Arizona, USA) został uznany za winnego zdefraudowania 1 878 687,58 dolarów. Dokonał tego wystawiając 23 fałszywe czeki.
oszustwo rozpoczęło się małą kwotą (najmniejszą w całym procederze), przy czym kolejne kwoty fałszywych czeków stopniowo rosły, większość czeków wystawiono na kwotę poniżej 100 000 dolarów, wykrycie przestępstwa umożliwił rozkład pierwszych cyfr poszczególnych kwot.
Wybory prezydenckie w Iranie 2009 Boudewijn F. Roukema z toruńskiego Uniwersytetu Mikołaja Kopernika zaobserwował, iż rozkład pierwszych cyfr liczby głosów oddanych w wyborach w Iranie w 2009 roku w poszczególnych okręgach na kandydata małej partii opozycyjnej Mehdiego Karroubiego nie zgadza się z rozkładem Benforda – wśród pierwszych cyfr dwukrotnie częściej niż powinna pojawia się siódemka (poziom istotności 0,007).