W 1891 zamieszkał w Monachium, gdzie inspirował go wpływ Maxa Klingera i Franza von Stucka. Jesienią 1901 przeniósł się do Berlina i w nowym środowisku włączył się w nurt sztuki progresywnej, zbliżając się m.in. do Maxa Liebermanna i Maxa Slevogta. Założył tam „szkołę malarstwa dla niewiast”, a w 1903 poślubił swą pierwszą uczennicę i modelkę Charlotte Berend. Został członkiem berlińskiej „Secesji”, w 1915 wybrano go jej przewodniczącym. thumb|left|110px|Pod zbrojną ochroną (1915) Wskutek ataku apopleksji doznał w 1911 lewostronnego paraliżu ciała.
Rozpoczętą wojnę światową ideowo aprobował, tworząc gloryfikujące ją obrazy (np. propagandowy Pod zbrojną ochroną, 1915). Jej zakończenie wraz z klęską kajzerowskiej Rzeszy zniweczyły jego nadzieje na zapoczątkowanie „odnowy niemieckiego malarstwa” z nadaniem mu rangi światowejLovis Corinth: Selbstbiografie. Leipzig: Hirzel, 1926, s. 129nn..
W 1918 w Berlińskiej Akademii Sztuki przyznano mu tytuł profesora. 15 marca 1921 otrzymał tytuł doktora honoris causa Uniwersytetu w Królewcu. W 1925 został członkiem honorowym Bawarskiej Akademii Sztuki. W 1896 został współzałożycielem dotychczas istniejącej masońskiej loży In Treue fest.