Był autorem pism poświęconych sztuce malarskiej, m.in. autobiograficznych Legenden aus dem Künstlerleben oraz podręcznika Das Erlernen der Malerei (1908); napisał też biografię Leistikowa (1910) i rozpoczętą w 1906 autobiografię, wydaną pośmiertnie w 1926.
Od 1918 corocznie spędzał lato w swej bawarskiej posiadłości w Urfeld nad jeziorem Walchensee, będącym głównym tematem jego licznych górskich pejzaży. Zmarł w wieku 67 lat wskutek zapalenia płuc podczas podróży artystycznej do Amsterdamu.
Twórczość Obok Slevogta i Liebermanna Corinth znamiennie reprezentuje charakterystyczny impresjonizm niemiecki, będąc zarazem prekursorem nowego kierunku jako twórca torujący drogę tamtejszemu ekspresjonizmowi.
Kształcąc się w akademii królewieckiej, tworzył początkowo pod wpływem malarstwa starych mistrzów flamandzkich i holenderskich (Fransa Halsa, Rembrandta, zwłaszcza Rubensa, a także Velázqueza) oraz pejzaży J.-F. Milleta. Malarstwo jego odznaczające się ciężkim i zmysłowym naturalizmem, skłaniało się ku tematom orgiastycznym oraz dość płytkim alegoriom heroicznym. Od połowy lat 80., podczas studiów w Paryżu, artysta odszedł już od pierwotnej idealizacji przedstawień (np.