Pomimo ustalenia wspólnych zasad traktowania okupowanych Niemiec każde z czterech mocarstw interpretowało i realizowało program poczdamski w odmienny sposób, co wynikało z ogólnych założeń polityki danego mocarstwa i odmiennych interesów. Przykładem odmiennego podejścia do spraw niemieckich jest m.in. problematyka powołania i funkcjonowania administracji w poszczególnych strefach. Różnice te występowały nie tylko pomiędzy strefą radziecką a strefami zachodnimi, lecz również pomiędzy strefą amerykańską, brytyjską i francuską. Zróżnicowanie niemieckich instytucji administracyjnych zwiększyło się jeszcze bardziej z chwilą przystąpienia przez USA i Wielką Brytanię do kolejnego etapu tworzenia niemieckiej administracji poprzez połączenie obydwu stref i utworzenie instytucji dwustrefowych. Rozwój ten, zapoczątkowany już pod koniec 1946 r., był wyrazem odejścia od koncepcji jednego państwa niemieckiego i doprowadził ostatecznie poprzez przyłączenie trzeciej strefy, francuskiej, do utworzenia w 1949 r. odrębnego państwa niemieckiego, obejmującego trzy strefy zachodnie – Republiki Federalnej Niemiec.