Zmiana stanowiska francuskiego nastąpiła dopiero na początku 1948 r. Porozumienie w tym zakresie i wzajemne ustępstwa pomiędzy trzema zachodnimi mocarstwami okupacyjnymi zostało osiągnięte na konferencji londyńskiej, trwającej od lutego do czerwca 1948 r., poświęconej przyszłości Niemiec, w której uczestniczyły również delegacje państw Beneluksu. Mocarstwa anglosaskie starały się włączyć Francję do swoich działań oraz uzyskać jej zgodę na dokonanie gospodarczej i politycznej odbudowy Niemiec w ramach trzech zachodnich stref okupacyjnych. Obrady konferencji, chociaż z wielkim trudem z powodu zastrzeżeń Francji, doprowadziły ostatecznie do uzgodnienia stanowiska co do potrzeby utworzenia państwa zachodnioniemieckiego, składającego się z trzech stref, z wyłączeniem kraju Saary, opartego na zasadzie federalizmu.
W wyniku uzgodnionego w Londynie porozumienia nastąpiło stopniowe integrowanie, pozostającej do tej pory na uboczu – strefy francuskiej z Bizonią. Powstał w ten sposób nowy organizm quasi-państwowy pod nazwą Trizonia.