Jerzy Mikołaj Radziwiłł herbu Trąby (ur. 14 grudnia 1578, zm. 13 lutego 1613 w Żyżmorach) – polsko-litewski możnowładca, tytularny książę; prawnik; urzędnik centralny: 1599–1600 marszałek Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa LitewskiegoZłota księga szlachty polskiej, r. XVIII, Poznań 1896, s. 132., i ziemski: 1600–1613 kasztelan trocki.
Życiorys Urodził się jako drugie dziecko i jedyny syn Mikołaja Radziwiłła (1546–1589), a zarazem pierwsze dziecko drugiej żony ojca, Zofii Heleny Hlebowicz. Odebrał staranne wykształcenie uniwersyteckie, studiując w protestanckich uczelniach w Lipsku, Strasburgu i Bazylei, gdzie uzyskał tytuł doktora prawa. Podróżował do Genewy, aby spotkać się z Teodorem Bezą.
W 1589 powrócił do kraju, rozpoczynając działalność polityczną. Była ona jednak uzależniona od kierunków wyznaczanych przez jego stryjecznego brata, Krzysztofa Mikołaja zw. Piorunem. W 1599 został mianowany marszałkiem Trybunału Głównego Wielkiego Księstwa Litewskiego. W 1600 został posłem na sejm zwyczajnyAndrzej Radman, Marek Ferenc, Rejestr senatorów i posłów na sejmie walnym warszawskim 9 lutego – 21 marca 1600 r., w: Zeszyty Naukowe Uniwersytetu Jagiellońskiego. MCCLXVII – 2004 Prace Historyczne, z. 131, s. 95.. Tego samego roku król Zygmunt III mianował go kasztelanem trockim.