Pozostawał w opozycji wobec polityki Wazów, popierając rokosz Zebrzydowskiego (jako nieliczny z senatorów). Pomimo ukorzenia się przed Zygmuntem i skierowania prośby o wybaczenie, został odsunięty od obrad izby senackiej.
W 1599 został wybrany prowizorem przez konfederację wileńską1599 г. — Акт конфедерации, заключенной в Вильно, шляхетством Речи Посполитой православного и протестантского исповеданий для взаимной защиты от гонений со стороны католического духовенства, s. 4. Jako ewangelik dbał o uposażenie parafii w Serejach i Lipicznie, ufundował też zbór w Świętym Jeziorze. Doceniając zaangażowanie w patronowanie kalwinizmowi Krzysztof Kraiński dedykował mu Postyllę Kościoła powszechnego apostolskiego (Łaszczów 1611).
Jerzy Radziwiłł ożenił się z Zofią (†1618), córką Jana Zborowskiego, kasztelana gnieźnieńskiego. Małżeństwo miało kilkoro dzieci, które zmarły w niemowlęctwie.
Przewlekle chory Jerzy Radziwiłł zmarł młodo. Został pochowany w kościele kalwińskim w Dokudowie. Zgodnie z ostatnią wolą Jerzego, wdowa po nim wyszła za mąż za Abrahama Sieniutę.
Przypisy