Uprawa zerowa, uprawa bezpłużna, uprawa bezorkowa (ang. no-tillage, niem. pfluglose Bodenbearbeitung) – przygotowanie pola pod zasiew wyłącznie przez zastosowanie herbicydów totalnych na ściernisko i wykonanie specjalnym siewnikiem siewu bezpośredniego.
Uprawa zerowa eliminuje wiele wad uprawy płużnej: naruszenie naturalnego układu gleby, co prowadzi do niszczenia jej struktury i zmniejszenia populacji geobiontów, zniszczenie naturalnej warstwy ochronnej gleby (roślinności i resztek organicznych), której brak prowadzi do erozji wietrznej i wodnej, zbyt szybki rozkład substancji organicznej, zaburzenie obiegu składników pokarmowych w glebie, tworzenie się podeszwy płużnej i zaskorupienia, wyorywanie kamieni i martwicy glebowej, zmniejszenie nośności gleby (powstawanie głębokich kolein), konieczność doprawiania zaoranego pola, możliwość siewu dopiero po odleżeniu się roli, duża energochłonność.
Tą metodą można uprawiać kukurydzę, rzepak, zboża ozime, strączkowe a także burak cukrowy.