Rozpoznanie thumb|300px|Jelito cienkie w chorobie Whipple’a: powiększone kosmki z licznymi makrofagami. O rozpoznaniu przesądza obecność PAS-dodatnich makrofagów w blaszce właściwej błony śluzowej jelita cienkiego (tzw. komórki SPC = ang. sicleform particles containing cells = komórki z półksiężycowatymi wtrętami w cytoplazmie). Wycinki pobiera się w trakcie duodenoskopii lub za pomocą kapsułki Crosby’ego z okolicy więzadła Treitza. Obecność Tropheryma whipplei w wycinku można potwierdzić metodą PCR.
Badania pomocnicze wzrost OB zwiększone stężenie CRP hipoalbuminemia
Rozpoznanie różnicowe AIDS – podobne makrofagi występują u chorych zakażonych Mycobacterium avium intracellulare histoplazmoza makroglobulinemia
Leczenie Leczenie skojarzone penicyliną i streptomycyną. W zapaleniu mózgu również ceftriaksonem lub chloramfenikolem (szybko przenika do płynu mózgowo-rdzeniowego). W profilaktyce nawrotów kotrimoksazol co najmniej przez 1 rokB. Neumeister i wsp.: Klinikleitfeden Labordiagnostik.
Rokowanie Przy prawidłowym leczeniu rokowanie krótkotrwałe jest dobre. Pogarszają je: zajęcie OUN nawroty choroby Przy nawrocie obowiązuje ten sam schemat leczenia, kontynuowany przez 6-12 miesięcy. Przy nawrocie ze strony OUN obowiązuje wprowadzenie do terapii leków przenikających do płynu mózgowo-rdzeniowego, na przykład chloramfenikolu.
Przypisy
Bibliografia
Kategoria:Choroby bakteryjne Whipple’a Choroba