O tym wydarzeniu obszernie pisał „Kurier Warszawski”.
Wówczas instytucja Panny Truszkowskiej otrzymała nazwę „Zakład św. Feliksa”. Patronem zakładu został św. Feliks z Kantalicjo (kapucyn, zm. w 1587). Zofia wraz z podopiecznymi często modliła się przed ołtarzem jemu dedykowanym w kościele Kapucynów przy ul. Miodowej w Warszawie.
W lipcu 1856 Zofia i Klotylda przeniosły się na stałe do Zakładu i poświęciły się całkowicie wychowaniu dzieci i opiece nad osobami starszymi. Dzieło s. Angeli rozrastało się bardzo szybko. Po niedługim czasie – 8 lipca 1857 – Zakład przeniósł się do dawnej Biblioteki Załuskich przy ul. Daniłowczowskiej.
Nowa wspólnota zakonna Przykład s. Angeli przyciągnął wiele młodych dziewcząt, które ofiarowały Bogu swe życie na służbę potrzebującym.
W 1859 siostry felicjanki rozpoczęły posługiwanie także wśród ludu wiejskiego. W Ceranowie na Podlasiu, w majątku Ludwika Górskiego, powstała pierwsza ochronka. Po czterech latach siostry prowadziły już wśród unitów podlaskich jedenaście podobnych ochronek, a na terenie całego zaboru rosyjskiego dwadzieścia siedem.