Makrian I (Starszy) (), (? – 261) – uzurpator na wschodzie cesarstwa rzymskiego.
Po pojmaniu Waleriana przez Persów w 260 roku jego następcą został współrządzący od 253 roku syn Galien. Jednak wojska zgromadzone na wschodzie, pozostające pod komendą dowódcy pretorianów Ballisty, wybrały własnego cesarza, którym był Makrian. Początkowo odmówił przyjęcia godności z powodu podeszłego wieku. Wówczas 17 września 260 roku cesarzami ogłoszono również jego synów: Makriana Młodszego i Kwietusa.
Biografia Pochodzenie Fulviusa Macrianusa nie jest do końca pewne. Prawdopodobnie pochodził z rodziny jeździeckiej. Jego żona pochodziła prawdopodobnie z rodu Juniusów. Trebellius Pollio, autor Życiorysu Macriana w historii Augustanów, podaje, że służył we Włoszech, Galii, Tracji, Afryce, a także w Illirii i Dalmacji. Dane te uważane są jednak za fikcyjne. Za czasów panowania Waleriana I Makrian piastował w Egipcie stanowisko urzędnika finansowego () i pełnił funkcje fiskalne. Być może był inspiratorem antychrześcijańskich prześladowań w tej prowincji – przynajmniej zarzuca mu to Dionizjusz z Aleksandrii (jego teksty opowiada Euzebiusz z Cezarei)* .