Henry St John, 1. wicehrabia Bolingbroke (ur. 16 września 1678, zm. 12 grudnia 1751) – brytyjski dyplomata, historyk, konserwatywny myśliciel polityczny, filozof i polityk z partii torysów, przeciwnik Roberta Walpole'a.
Życiorys 1678-1714 Urodził się w arystokratycznej rodzinie w Battersea – posiadłości rodzinnej. W parlamencie od 1701 dawał wyraz swoim torysowskim poglądom. Początkowo, jako zwolennik High Church (ortodoksyjnego skrzydła kościoła anglikańskiego), sprzeciwiał się tolerancji religijnej. Był opozycjonistą przeciw rządowi wigów w osobach Johna Churchilla, 1. księcia Marlborough, earla Godolphina, Charlesa Townshenda i Roberta Walpole'a. W 1710 roku wraz ze swoim przyjacielem Robertem Harleyem przejął ster rządów z woli królowej Anny I Stuart. Zakończył popieraną przez wigów wojnę (pokój w Utrechcie), co było jednym z powodów głębokiej nienawiści, jaką darzyli go wigowie.
Bolingbroke był zwolennikiem wzmocnienia władzy królewskiej, czemu dał wyraz w swej późniejszej pracy The Idea of a Patriot King. W dziele tym nie zalecał jednak wprowadzenia absolutyzmu jako sprzecznego z duchem angielskiej konstytucji, która odnowiona rewolucją z 1688 r. stanowiła idealne rozwiązanie problemu równowagi władzy.