1725-1751 Dopiero w 1725 pozwolono St. Johnowi na powrót do kraju. Robert Walpole (premier od 1721 roku) zadbał jednak, by tak płomienny mówca, jakim był Bolingbroke, nie mógł zasiadać w Parlamencie. Bolingbroke z trudem odzyskał sekwestrowane dobra "zdrajcy", po czym osiadł w Dawley niedaleko Londynu, gdzie prowadził nieformalny klub opozycjonistów i literatów walczących z władzą Walpole'a. Wraz z Wiliamem Pulteneyem założył pismo The Craftsman, które wychodziło do 1735 roku i stanowiło potężny oręż w walce politycznej ówczesnego czasu w Anglii. Do kręgu jego najbliższych należeli Jonathan Swift, Aleksander Pope, John Gay, a także przez dwa lata młody Wolter, chroniący się wówczas w Anglii przed więzieniem francuskim. Bolingbroke wywarł ogromny wpływ na Woltera jako filozof i historyk.
Na polu filozofii Bolingbroke był empirystą, deistą i praktycznym monarchistą, pokładającym wielkie nadzieje w księciu Walii Fryderyku, który zmarł w 1752 roku, otwierając księciu Jerzemu drogę do tronu. Po wyniesieniu na tron Jerzy III inspirował się jednak koncepcjami Bolingbroke'a. St John uważał władzę Walpole'a za szkodliwy nowotwór.