Jednak w przeciwieństwie do klasycznego romansu wychowawczego Faraon nie kończy się zdobyciem przez bohatera pełni wiedzy – wady jego charakteru ostatecznie zwyciężają.
Faraon jest również powieścią polityczną, przedstawiającą mechanizmy sprawowania władzy i walki o wpływy oraz polityczne intrygi. Ta warstwa utworu utrzymana jest w atmosferze sensacji. Równolegle pisarz wprowadził do powieści wiele motywów tajemniczych, wręcz fantasy. Z atmosferą niesamowitości łączą się m.in. labirynt, obłęd Sary, magia Beroesa, niezwykłe sposoby śmierci (sztylet, trucizna), tajemnicze postacie (sobowtór Ramzesa), spiski i podstępy. Te atrybuty sprawiają, że Faraon jest również powieścią sensacyjną.
Powieść jest też dokumentem epoki – widać fascynacje autora opiniami popularnymi w końcu XIX wieku, dotyczącymi organizacji społeczeństwa.