Wznowił więc studia, które jednak niedługo przerwał z powodu strajku szkolnego w czasie rewolucji w 1905.

Wyjechał do Krakowa, gdzie kontynuował naukę na Uniwersytecie Jagiellońskim. W 1906 r. opuścił jednak tę uczelnię pod wpływem Józefa Piłsudskiego „Mieczysław” i Władysława Rożena „Barnaba” i wstąpił do pierwszej szkoły instruktorów bojowych PPS w Krakowie. Po ukończeniu kursy wraca do Królestwa i na początku 1906 obejmuje jako instruktor Wydziału Bojowego jedną z dzielnic w Łodzi. Zorganizował i przeprowadził akcję w Zgierzu, a podczas tzw. krwawej środy dowodził zamachem na 3 cyrkuł w Łodzi. Brał też udział w akcji pod Rogowem 8 listopada 1905.

Podczas sporu Wydziału Bojowego z Centralnym Komitetem Robotniczym PPS, staje wraz z Stanisławem Hemplem po stronie CKR. Gdy spór przekształca się w rozłam W 1906 stanął po stronie lewicy. Zorganizował Milicję partyjną i przeprowadził udany zamach na Wiktora Grüna, kierownika tajnej policji w Warszawie.