Do najlepiej zachowanych budowli należą rzymski teatr z II-III wieku oraz budowle sakralne z czasów chrześcijańskich (m.in. bazylika z czasów Justyniana). Miejscowe muzeum przechowuje znalezione na terenie wykopalisk mozaiki i freski pochodzące z domów prywatnychEncyklopedia sztuki starożytnej, dz. cyt., s. 513..
Historia Obok Leptis Magna i Oea Sabrata należała do trzech najważniejszych miast nadmorskich (gr. treis poleis) regionu nazwanego od ich liczby Trypolitanią. Założona jako port wywozowy i placówka handlowa (emporium) przez Fenicjan, przeszła następnie pod władzę punickich Kartagińczyków, a od 46 p.n.e. stała się częścią rzymskiej Afryki Prokonsularnej. W okresie cesarstwa, po nadaniu statusu kolonii, przeżywała niezwykły rozkwit za rządów dynastii Antoninów i Sewerów. Wskutek zniszczeń wywołanych trzęsieniem ziemi (przypuszczalnie 65-70 n.e.), w II wieku n.e. przeprowadzono szeroko zakrojone prace renowacyjne, obejmujące głównie budynki publiczneSimone Rambaldi: Sabrata, dz. cyt., s. 120-121.. W następstwie administracyjnej reformy Dioklecjana miasto przynależne było do Trypolitanii (provincia Tripolitana) w diecezji Afryka (dioecesis Africae)Der Kleine Pauly. Lexikon der Antike. T. 4. München: Deutscher Taschenbuchverlag, 1979, kol. 1485..