Dlatego do sterowania rakietami w czasie gdy działa ich napęd odrzutowy stosuje się sterowanie kierunkiem ciągu rakiety zwanym sterowanie wektorem ciągu.
Siły działające na statek powietrzny w locie: ciężar, pochodząca od układu napędowego siła ciągu oraz wynikające z ruchu w powietrzu; siła nośna, opór aerodynamiczny. Różnica ciągu, którym dysponuje statek powietrzny, i oporu, nazywa się nadmiarem ciągu i jest związana z jego zdolnością do wznoszenia i przyspieszenia, które może być zmianą wartości lub kierunku prędkości. Rakiety i samoloty myśliwskie dysponują dużym nadmiarem ciągu, projektanci wykorzystują odchylenie wylotu gazów silnika odrzutowego, uzyskując zmianę kierunku wektora ciągu i jest zwane wektorowaniem ciągu. Pozwala to samolotowi wznosić się szybciej niż samolot bez wektorowania ciągu oraz wykonywać ostrzejsze zakręty.
Metody Normalnie linia działania wektora ciągu dyszy rakiety przechodzi przez środek masy pojazdu, nie wytwarzając momentu obrotowego wokół środka masy. Odchylenie wektora ciągu silników rakiety, tak aby nie przechodził przez środek masy wytwarza moment obrotowy. Sterowanie pojazdem poprzez zmianę kierunku wektora ciągu jest możliwe tylko wtedy, gdy układ napędowy wytwarza ciąg.