We wstępie do tego dzieła autor zapowiedział opracowanie i opublikowanie łacińsko-grecko-niemiecko-polskiego słownika pruskich roślin, jednak publikacja ta nigdy się nie ukazała (Licencja Creative Commons: Uznanie autorstwa 3.0 Polska)..
W Stulichach założył ogród botaniczny, w którym miał kolekcję roślin rodzimych oraz obcych, sprowadzanych m.in. z Holandii, Indii i Turcji. Pod koniec życia aktywność Helwinga skupiała się głównie na pielęgnacji tego zbioru oraz próbach aklimatyzacji egzotycznych gatunków. Helwing dokumentował w zielniku odkryte stanowiska roślin, układał także zielniki dla wielu sławnych osób według systemu paryskiego botanika i podróżnika Josepha Pittona de Tourneforta. Najokazalsze zielniki Helwinga złożone z 1200 roślin dziko rosnących i ponad 300 wyhodowanych z nasion zagranicznych znajdowały się: jeden w Bibliotece Królewskiej Augusta II w Dreźnie, drugi w Petersburgu, a trzeci otrzymał przyrodnik gdański Jacob Theodor Klein. Także przedstawiciel medycyny na Uniwersytecie Królewieckim Karol Gotfryd von Hagen szczycił się posiadaniem zielnika wykonanego przez Boretiusa pod kierunkiem Helwinga.