Powodują ogromne straty wśród ludności cywilnej, pomimo rozkazów Indalecio Priety, mówiących o ochronie cywilów oraz umieszczaniu kobiet i dzieci w najbezpieczniejszych miejscach. Artyleria republikańska równa z ziemią każdy budynek, w którym napotkała opór nacjonalistów. Oddział Banku Hiszpanii, Klasztor Św. Klary i Hotel Aragón są miejscami, gdzie toczyły się najbardziej krwawe walki, dochodziło nawet do walki na bagnety.
24 grudnia wielu oficerów republikańskich zostało odznaczonych i awansowanych za spodziewane zwycięstwo, pomimo że pozostały do zdobycia jeszcze dwa ważne punkty oporu: seminarium i garnizon. W końcu zostało zaminowanych kilka punktów i mostów w celu zwiększenia presji na obrońców. W ogniu ciężkich walk miasto poddało się 8 stycznia.
Kontrofensywa nacjonalistów Dowódcy nacjonalistów, generał José Enrique Varela na południu i generał Aranda na północy otrzymali zadanie odbicia miasta. 31 grudnia generał Rafael García Valiño zajął kilka okolicznych wsi. Poruszali się siłami korpusu galicyjskiego i kastylijskiego ze wsparciem lotnictwa, dwóch dywizji z Nawarry i artylerii włoskiej.
Bombardowania pozycji republikańskich, przy udziale Legionu Condor, były najsilniejszymi od początku wojny.