AC-130A nie był jedynym samolotem z uzbrojeniem burtowym. W tym czasie użytkowano również samoloty AC-47 Spooky, AC-119G Shadow i AC-119K Stinger, na których zastosowano ten sposób uzbrojenia. Ze względu na zbyt małą liczbę samolotów C-130 Hercules, które można by było przeznaczyć do przebudowy na uzbrojoną wersję, próbowano przystosować do tej roli także mniejszą i znacznie ówcześnie powszechniejszą maszynę Fairchild C-123 Provider. Pierwszy AC-123K Blind Bat wszedł do służby w grudniu 1969, ale w przeciwieństwie do innych maszyn tego rodzaju nie posiadał uzbrojenia strzeleckiego, lecz specjalny wyrzutnik bomb kasetowych. Ze względu na małą efektywność tego rozwiązania w grudniu 1970 wprowadzono do produkcji oparty na C-130 seryjny samolot AC-130A Pave Pronto na pokładzie którego zainstalowano 40 mm działko L60 firmy Bofors. Wkrótce, 25 października 1971 do służby trafiła nowa wersja samolotu oznaczona jako AC-130E Pave Spectre, uzbrojona w ten sam sposób jak poprzednik, ale posiadała bogatsze wyposażenie elektroniczne, w którego skład po raz pierwszy weszły kamery telewizyjne. 17 lutego 1972 po raz pierwszy zainstalowano na pokładzie jednej z maszyn haubicę M102 kalibru 105 mm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Lockheed AC-130 · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.