Rozegrał tam najwięcej meczów ze wszystkich swoich klubów, a na końcu wrócił do ojczyzny, konkretnie New York Red Bulls i tam zakończył karierę.
Kariera reprezentacyjna Zadebiutował w towarzyskim meczu przeciwko Norwegii, pół roku później mógł spełnić swoje marzenie, grając na Mistrzostwach Świata i to w rodzinnym kraju. Dostał powołanie, lecz nie zagrał nawet minuty ze względu na kontuzję. Na kolejny mundial we Francji pojechał, rozgrywając wszystkie możliwe minuty jednak wszystkie mecze były przegrane. Pocieszeniem mogły być mecze towarzyskie, w jednym z nich rok później USA pokonało Niemcy 3-0 co było wielkim zaskoczeniem, Claudio zdobył bramkę i zagrał cały mecz, następnym był mecz z Argentyną także niespodziewanie wygrany 1-0. Podczas towarzyskiego turnieju w roku 2000 „U.S. Cup” zdobył pierwsze miejsce. W roku 2002 wystąpił na mundialu w Korei i Japonii, w pierwszym wygranym meczu z Portugalią 3-2 nie wystąpił, jednak w kolejnych 1-1 z Koreą Południową i przegranym z Polską 1-3 wystąpił. Udało się wyjść z grupy, a w 1/16 finału przeciwnikiem był derbowy rywal Meksyk. Przy zdobyciu pierwszej bramki pokazał się genialną akcją indywidualną, podając do Wolffa, który zgrał do McBride’a zdobywając bramkę na 1-0. Poza tym Reyna odegrał kluczową rolę w defensywie i przy rozegraniu piłki.