Generalna Konferencja Baptystów Dnia Siódmego, jako zjednoczenie w pełni autonomicznych zborów baptystów dnia siódmego została powołana w 1801 r.
Nauka Baptyści dnia siódmego, podobnie, jak pozostali baptyści wierzą w: Pismo Święte (39 ksiąg Starego Testamentu i 27 ksiąg Nowego Testamentu) jako jedyne i bezwzględne źródło wiary i praktyki chrześcijańskiej (zasada Sola scriptura). Boga jedynego, w trzech osobach (Bóg Ojciec, Syn i Duch Święty). Jemu tylko należy się chwała i uwielbienie. Odrzucają kult obrazów, świętych, relikwii i Maryi jako niebiblijny (zasada Soli Deo gloria). Zbawienie człowieka jedynie z łaski przez wiarę, niezależnie od jego uczynków. Człowiek, grzeszny z natury, nie potrafi uczynić nic co zasługiwałoby na upodobanie Boże. Dlatego też Jezus Chrystus umarł na krzyżu, ponosząc karę ciążącą na ludzkości i oferując jej życie wieczne za darmo (zasada Sola gratia). Nowonarodzenie (nawrócenie), jako jednorazowy akt pojednania grzesznika z Bogiem, polegający na przemianie życia człowieka (odrodzeniu) przez Ducha Świętego. Następuje ono w wyniku Bożej odpowiedzi na szczerą modlitwę grzesznika, w której uznaje on Jezusa Chrystusa za swego jedynego pana. W konsekwencji człowiek zostaje zaliczony do klasy zbawionych i jest kierowany przez Ducha Świętego.