Po pobudzeniu neutrofila dochodzi do uwolnienia ziarnistości do fagolizosomu, dzięki czemu zamknięte w nim mikroorganizmy mogą zostać zabite. Wiele mediatorów zawartych w ziarnistościach może się wydostawać na zewnątrz komórki, zaś ich wykrycie może być użyte w diagnostyce stanu zapalnego.
Funkcja i mechanizm działania neutrofilów W walce z drobnoustrojami neutrofile wykorzystują 3 główne mechanizmy działania: fagocytozę wydzielanie cząsteczek przeciwdrobnoustrojowych (degranulacja) i wyrzut zewnątrzkomórkowych sieci neutrofilowych (NET)
Aktywacja Żeby neutrofile mogły sprawnie działać, muszą być najpierw aktywowane. Aktywacja tych komórek zachodzi dwustopniowo, zaś jej oznaką jest zmiana kształtu komórki na dwubiegunowy, przy czym na jednym z biegunów wytwarzają się liczne pseudopodia (nibynóżki).
Pierwszym etapem aktywacji jest tzw. preaktywacja, która dopiero przygotowuje komórkę do dalszego działania. Preaktywacja jest wywoływana przez endogenne czynniki występujące w organizmie gospodarza, głównie cytokiny. Główną rolę odgrywają tutaj TNF-alfa oraz jedna z chemokin – CXCL8 (znana również pod nazwą Interleukina 8). CXCL8 poprzez receptory chemokin, które ulegają ekspresji w błonie komórkowej neutrofila, działają chemotaktycznie przemieszczając neutrofile z krwi do tkanek i w tkankach (np.