Carlo Gnocchi (ur. 25 października 1902 w San Colombano al Lambro, zm. 28 lutego 1956 w Mediolanie) – włoski prezbiter rzymskokatolicki, kapelan strzelców alpejskich, członek antyfaszystowskiego ruchu oporu, opiekun inwalidów i sierot wojennych, błogosławiony Kościoła katolickiego.
Życiorys Młodość i pierwsze lata kapłaństwa Był najmłodszym dzieckiem Enrica Gnocchiego, szlifierza marmuru i Clementiny z d. Pasta, krawcowej. W wieku pięciu lat został osierocony przez ojca. Jego dwaj starsi bracia zmarli w młodości.
W 1915 roku wstąpił do seminarium diecezjalnego, a w 1921 roku – do wyższego seminarium duchownego w Mediolanie. Święcenia kapłańskie odebrał w 1925 roku.
W pierwszych latach posługi kapłańskiej pracował jako duszpasterz dzieci i młodzieży. Sukcesy, jakie odnosił na tym polu, sprawiły, że przełożeni kościelni skierowali go do pracy duszpasterskiej z młodzieżą uniwersytecką. W 1933 roku został kapelanem Seconda Legione Universitaria – tj. mediolańskiego legionu Milicji Uniwersyteckiej, będącej studenckim odłamem faszystowskich „Czarnych Koszul”. Trzy lata później objął funkcję kierownika duchowego w L’Istituto Gonzaga, jednej z najbardziej prestiżowych szkół w Mediolanie.