Thor Heyerdahl ze swoją załogą odkryli wiele nieznanych wcześniej gatunków zwierząt, w tym kilka gatunków ryb głębinowych.
Bez większych komplikacji tratwa Kon-Tiki wraz z załogą dopłynęła do wysp Puka Puka oraz Angatau, do których nie udało się przybić z powodu dużej siły lokalnych prądów. Wyprawa dotarła w pobliże Angatau 97. dnia podróży – dokładnie taki czas podróży, jako możliwie najszybszy, oszacował Heyerdahl przed wypłynięciem.
Łączność radiowa Na tratwie znajdowały się trzy wodoodporne stacje radiowe, zorganizowane przez Knuta Hauglanda oraz Torsteina Raaby. Operowały one w pasmach: 40, 20, 10 oraz 6 m. Znakiem wywoławczym tratwy było LI2B. Budowa radiostacji oparta była na lampach elektronowych 2E30. Moc transmisji wynosiła 10 watów. Dodatkowo załoga wyposażona była w radiostację typu German Mark V, która miała być wykorzystana do wzywania pomocy. Radiostacje były zasilane bateriami oraz ręcznym generatorem prądu napędzanym korbką.
Stanowisko radiowe znajdowało się w jednym z narożników bambusowego szałasu.