Dzieło spotkało się z zainteresowaniem także niektórych absolutystycznych władców (m.in. Katarzyny Wielkiej). Spotkało się jednocześnie z krytyką i cenzurą. Uznawano, że podważa prawo władców do swobodnego karania i dąży do ograniczenia ich władzy. Dzieło spotkało się także z krytyką Kościoła katolickiego, z powodu sekularystycznych tez, które miały być sprzeczne z dogmatami Kościoła. W konsekwencji zostało w 1766 wpisane na Indeks ksiąg zakazanych..
Ekonomia Drugim głównym obszarem zainteresowania Beccarii była ekonomia polityczna. Był autorem wielu tekstów z tej dziedziny, prowadził też wykłady w Palazzo delle Scuole Palatine, pracował w lombardzkiej administracji gospodarczej. Jego prace, pisane z kameralistycznego stanowiska, zawierały oryginalne elementy. Nie dorównywały jednak popularnością pracom z zakresu prawa i po śmierci autora popadły w zapomnienie.
W swoim eseju o przemytnictwie (1764) starał się wskazać jak wysokie powinny być taryfy, by zminimalizować to zjawisko.