Brał udział w I wojnie światowej na frontach w Galicji i Bukowinie. W listopadzie 1914 został odznaczony Orderem św. Jerzego 4 klasy. W tym czasie awansował do stopnia generała majora, a następnie objął dowództwo I brygady 1 Dywizji Kawalerii Kozaków dońskich. W maju 1915 roku został dowódcą III brygady Kaukaskiej Dywizji Kawalerii, od lipca tego roku w stopniu generała porucznika 3 Dywizji Kawalerii Kozaków dońskich, zaś od września 2 Mieszanej Dywizji Kawalerii. Podczas swojej wojennej służby napisał książki „Kartiny byłogo Tichogo Dona”, „W żytiejskom morie”, „Pogrom”, „Potieriannyje”, „Farforowyj krolik”, „Wołszebnaja piesnia”, a także wydał zbiory rozkazów wojskowych.
Rewolucje rosyjskie i wojna domowa (1917–1921) Marsz na Petersburg
Po wybuchu rewolucji lutowej 1917 roku i obaleniu caratu nie zaangażował się w działalność polityczną. 4 maja tego roku został aresztowany przez zrewolucjonizowanych żołnierzy w miasteczku Widibor, po czym odesłany do komitetu żołnierskiego w Mińsku, ale niebawem oswobodziły go oddziały wierne Rządowi Tymczasowemu. W czerwcu tego roku został dowódcą 1 Dywizji Kawalerii Kozaków kubańskich, zaś pod koniec sierpnia III Korpusu Kawalerii. Przez krótki czas pełnił też funkcję szefa sztabu głównodowodzącego armią rosyjską gen. Michaiła Aleksiejewa. Dostał stopień generała kawalerii.