Placki ziemniaczane – prosta potrawa przygotowywana ze startych ziemniaków, placki smażone na tłuszczu (oleju lub smalcu).
Głównymi składnikami są starte na tarce surowe ziemniaki z dodatkiem cebuli (niekiedy składnik ten pomija się, jeśli placki podaje się na słodko), jajek, niewielkiej ilości mąki i soli.
Według niektórych przepisów starte ziemniaki z cebulą zalewa się wrzącym mlekiem. Ciasto na placki przyprawia się też niekiedy czarnym pieprzem lub – na Podlasiu – majerankiem. W rejonie Bieszczadów popularne są zaś placki z dodatkiem kiszonej kapusty.
Regionalnie w Wielkopolsce, na Warmii i Mazurach potrawa ta nosi nazwę plendze, plindze lub plyndze (niem. Plinse)Plyndz//plindz//plendz ‘placek ziemniaczany’ (niem. die Plinse), SGP PAN: Wielkopolska, Warmia i Mazury Konteksty dialektologii 2007. s. 91; plindz (w SGMP 1999 także plyndz, plendz) ‘placek ziemniaczany’, niem.: die Plinse (Warmia, Mazury) Stanisław Cygan. Gwary dawniej i dziś. 2002. s. 77..