Osiadł w tym miejscu…Za
Wojna z Bizancjum Pojawienie się około 679 roku wielkich mas Bułgarów w rejonie delty Dunaju wywołało zrozumiały niepokój cesarza bizantyjskiego Konstantyna IV. Spotęgowały go uzyskiwane od wywiadowców informacje, że Bułgarzy przygotowują się do inwazji położonej na południe od Dunaju Dobrudży oraz że układają się ze Słowianami zamieszkującymi prowincję Mezję. Wiosną 680 roku Konstantyn IV wyprawił dwie armie. Jedną drogą lądową przez Trację w celu spacyfikowania Słowian, drugą drogą morską. Już na samym początku kampanii musiał osłabić swoje siły i pozostawić część wojsk dla obrony Tesaloniki przed spodziewanym atakiem na miasto chana Kubera. Można w tym fakcie dopatrywać się dywersji Asparucha na ziemiach Cesarstwa. Flota, przewożąca cesarza i wojska piesze, wylądowała na północ od delty Dunaju, natomiast jazda, która miała się połączyć z głównymi siłami, ugrzęzła w bagnach naddunajskich. Bułgarzy nie przyjęli walnej bitwy, zamykając się w swoim warownym obozie. Na dodatek bagienny klimat delty nadszarpnął zdrowie cesarza i Konstantyn z 7 okrętami odpłynął do Messembrii. W wojsku bizantyjskim rozeszła się pogłoska, że cesarz zbiegł. Wybuchła panika, której dowódcom nie udało się już opanować. Za uciekającymi wojskami bizantyjskim za Dunaj wtargnęli Bułgarzy i dotarli aż pod Warnę.