Ponieważ nieprzyjaciel cały czas wycofywał się, generał Anders podjął decyzję o przejściu do pościgu, który po szosie nr 9 miało prowadzić zgrupowanie „Rud” (3 Brygada Strzelców Karpackich – z 3 DSK, czołgi i artyleria) – dowodzonego przez gen. Rudnickiego. 17 kwietnia zajęło ono miejscowość Castel San Pietro, 20 kwietnia sforsowało rzeki Giana i Idice. O świcie w dniu 21 kwietnia 1945 oddziały dywizji wkroczyły do Bolonii. Te działania zakończyły szlak bojowy dywizji.
Po wojnie Po zakończeniu II wojny światowej 3 Dywizja Strzelców Karpackich pozostała na terenie Włoch wraz z całym korpusem w składzie wojsk okupacyjnych.
Początkowo oddziały dywizji zostały rozlokowane w okolicach Bolonii. Dowództwo dywizji mieściło się w Quarto, 1 BSK w rejonie Granarolo – Castel Maggiore, 2 BSK w rejonie Granarolo, 3 BSK na północ od drogi Bolonia – Castenaso.