W połowie maja rozpoczęto przegrupowywanie dywizji na południe Włoch. 2 BSK przeszła w okolice Pedaso. Dowództwo brygady zakwaterowano w Campofilone, a pododdziały w Carassai, Montefiore dell’Aso i Villa Valmirana. W czerwcu 3 DSK dowództwo dywizji oraz 2. i 3 BSK przeniesiono w Apenin Emiliański, w rejon Castrocaro. 1 BSK pozostała w okolicach Bolonii. W lipcu dokonano kolejnych przesunięć. Dowództwo dywizji i część oddziałów dywizyjnych rozmieszczono w Cupra Marittima. 2 BSK kwaterowała w Grottammare i Ripatransone, 3 BSK całością sił w Grottammare, 1 BSK weszła w skład Grupy „Straż” pełniącej służbę wartowniczą przy niemieckich obozach jenieckich w rejonie Rimini-Cervia.
Kolejną dyslokację dywizji przeprowadzono pod koniec października. Dowództwo dywizji przeniesiono do San Benedetto del Tronto, a 3 BSK przeszła z Grottamare do Senigalli, Jesi i Falconara. W tym rejonie 3 Brygada pełniła służbę wartowniczą. Na początku grudnia 2 BSK przesunięto do rejonu Bari, gdzie też pełniła służbę wartowniczą.
Wiosną 1946 roku dokonano niewielkich zmian w rozlokowaniu dywizji. Związane były przede wszystkim z rotacją pododdziałów wartowniczych. 5. i 7 batalion strzelców przesunięto w rejon Salerno.