Z pomocą przyszedł jeden z jej braci, który wyemigrował jeszcze przed wojną do USA i część zarobionych tam i zaoszczędzonych pieniędzy przeznaczył dla siostry na zakup domu w Bieżanowie pod Krakowem (obecnie osiedle w granicach miasta), gdzie Emilia mieszkała z córką – nauczycielką i działaczką „Solidarności” – aż do śmierci w 2014 r.
Dopiero od czasu przekształceń ustrojowych w Polsce na przełomie lat 80. i 90. Emilia Szlachta włączyła się w życie środowiska kombatanckiego (wcześniej nigdy nie należała do ZBoWiD ani do żadnej partii lub stronnictwa politycznego). 22 lutego 2002 w siedzibie w siedzibie krakowskiego Oddziału IPN, na wniosek Zrzeszenia „Wolność i Niezawisłość” poparty przez krakowski IPN, wojewoda małopolski wręczył Emilii Szlachcie Krzyż Kawalerski Orderu Odrodzenia Polski, przyznany przez Prezydenta RP Kwaśniewskiego. Prezes IPN prof. Leon Kieres obecny na tej uroczystości powiedział o odznaczonej, że uosabia to, co najszlachetniejsze w duszach ludzi walczących o wolność.