Gewehr 41 – niemiecki karabin samopowtarzalny z okresu II wojny światowej. Produkowany w dwóch wersjach: Gew41(W) – Walthera oraz Gew41(M) – Mausera. Ich produkcję zakończono po wprowadzeniu karabinów Gew43.
Historia Mimo że Armia Cesarstwa Niemieckiego epizodycznie wykorzystywała karabiny samopowtarzalne już w czasie I wojny światowej, a międzywojenna Reichswehra w latach 1929-1930 prowadziła badania na tym typem broni strzeleckiej, konstrukcje tego typu nie weszły do podstawowego wyposażenia Wehrmachtu przystępującego do II wojny światowej z klasycznym karabinkiem powtarzalnym Mauser Kar98k.
W toku wojny postanowiono jednak zmienić ten stan rzeczy, a Urząd Uzbrojenia Wojsk Lądowych (niem. Heereswaffenamt) III Rzeszy zlecił firmom Walther i Mauser skonstruowanie prototypów nowoczesnych karabinów samopowtarzalnych.
Specyfikacja Heereswaffenamtu wobec nowej konstrukcji opierała się na 3 głównych założeniach: Gazy prochowe nie mogły być odprowadzane przez boczny otwór lufy. Komora zamkowa nie mogła posiadać żadnych części poruszających się w momencie wystrzału. W przypadku awarii automatyki, broń miała posiadać możliwość ręcznego przeładowania w identyczny sposób jak czterotaktowy Kar98k.