Niekiedy kieszeń na strzały okrywał daszek. Gorytos bywał zwykle barwy jasnoczerwonej, niebieskiej lub granatowej.
Zastosowanie Wojownicy scytyjscy nosili go na lewym boku, przytroczony do pasa za pomocą rzemienia lub (rzadziej) niewielkich haczykowatych zaczepów. W pojemniku mieściło się od 50 do 180 strzał.
Gorytosy paradne Oddzielną grupę stanowiły tzw. gorytosy paradne. Ich przykłady odnaleziono w kurhanach władców i dostojników scytyjskich. Wykonane były z cienkich deseczek o grubości 1,25 cm, które obijano skórą koloru czerwonego i pokrywano złotymi lub srebrnymi, bogato zdobionymi aplikami z reliefami przedstawiającymi sceny ze scytyjskiej mitologii bądź utrzymanymi w charakterystycznym scytyjskim stylu zoomorficznym. Częstokroć artystyczne zdobienia gorytosu były wykonywane na zamówienie scytyjskich wodzów przez rzemieślników z greckich miast północnego wybrzeża Morza CzarnegoZwłaszcza z krymskiego Pantikapajon (Złoto scytyjskie, dz. cyt. poniżej, s. 14). Niekiedy wyobrażano nawet sceny z mitologii greckiej bądź z Iliady (tamże, por. nr katalogowy 130;