Wenera 14 () – radziecka sonda kosmiczna do badania Wenus, wystrzelona 4 listopada 1981 z kosmodromu Bajkonur. Była identyczna jak wystrzelona 5 dni wcześniej Wenera 13.
Cele misji Sonda miała przeprowadzić badania geologiczne, atmosferyczne i klimatyczne. Wyniki tych badań miały posłużyć sformułowaniu wniosków o kosmologii Układu Słonecznego. Eksperymenty naukowe dotyczyły: struktury i dynamiki atmosfery chemicznego i izotopowego składu atmosfery charakterystyk fizycznych i składu chmur składu gruntu na powierzchni jej charakterystyk fizycznych i geologicznych budowy wewnętrznej planety
Misja Po czterech miesiącach (121 dniach) lotu, lądownik oddzielił się od platformy przelotowej (orbitera) i wszedł w atmosferę wenusjańską 5 marca 1982. Do wyhamowania użyto spadochronów, które zostały odrzucone 50 km nad powierzchnią planety, później ich rolę przejął prosty hamulec aerodynamiczny. Lądownik wylądował ok. 950 km na południowy zachód od lądownika Wenery 13, w miejscu o współrzędnych: 13°15'S, 310°E. Prędkość lądowania wynosiła 8 m/s. Po wylądowaniu uruchomiono obrazowanie panoramy i wiercenie podłoża w celu otrzymania próbki. W związku z panującą tam temperaturą 465 °C lądownik uległ stopieniu po 57 minutach pracy (zakładano, że będzie pracował przez 32 minuty).