Maria Ritter (ur. 11 października 1899 w Nowym Sączu, zm. 25 marca 1976 tamże) – polska malarka, rzeźbiarka, działaczka społeczna, związana ze swym rodzinnym miastem.
Życiorys Była czwartą córką Feliksa i Anny Ritterów. Po ukończeniu szkoły powszechnej i gimnazjum żeńskiego w Nowym Sączu w 1919 wyjechała do Ciechocinka, gdzie przez dwa lata pracowała, jako nauczycielka w szkole powszechnej.
Następnie w latach 1921–1927 ukończyła studia wyższe w Krakowie. Na Uniwersytecie Jagiellońskim przez dwa lata studiowała filozofię ścisłą i historię sztuki, a następnie przez pięć lat malarstwo sztalugowe u prof. Wojciecha Weissa, grafikę u prof. Jana Wojnarowskiego, rzeźbę u prof. Xawerego Dunikowskiego oraz techniki ścienne u prof. Jana Koplińskiego na Akademii Sztuk Pięknych. W trakcie studiów w latach 1924–1925 studiowała w Paryżu u Ferdynanda Légera i Ottona Friescha. Podczas pobytu nawiązała kontakt z awangardową grupą polskich stypendystów filii krakowskiej ASP w Paryżu, prowadzonej przez Józefa Pankiewicza. W podróży do Paryża towarzyszył artystce jej powinowaty, sądecki artysta, uważany za malarza nurtu realistycznego, Bolesław Barbacki, którego niepokoiły te kontakty, obawiając się, że fascynacja nowoczesnością może „zaprzepaścić młody talent”.