Konstrukcja Do X był górnopłatem zbudowanym z duraluminium. Kadłub był podzielony na trzy poziomy pokładowe z czego najniższy stykał się bezpośrednio z wodą o hydrodynamicznym kształcie. Przednia część posiadała ostrą końcówkę z skośną stwą i szpiczastymi wręgami, które przechodziły w płaskie dno. Ściany z lekkim pochyłem. Dół kadłuba dla ułatwienia startu posiadał poprzeczny redan co redukowało znaczenie fal. Na burtach zamontowano dwa pływaki o objętości 43,5 m³. Kadłub składał się z 58 poprzecznych wręg o rozstawie 70 cm. Powierzchnia przekroju poprzecznego głównej wręgi to 17,2 m². Nowy element konstrukcji jaki zastosowano to dźwigar stępki o wysokości maksymalnej 2,12 metra i długości 23,3 metra. Zapewniał on usztywnienie konstrukcji. Pojemność kadłuba z pływakami to 400 m³. Długość kadłuba to 40,1 m, szerokość z pływakami to 10 m, wysokość maksymalna to 6,4 m. Zanurzenie bez obciążenia to 80 cm, a przy masie startowej to 105 cm. Skrzydła prostokątne o lekko zaokrąglonych końcach o rozpiętości 48 metrów i cięciwie 9,5 m. Zamontowano je na górnej części kadłuba z oparciem na skośnych linach odciągowych. Elementy mocujące silniki wykonano z wytrzymałej stali. Główny element skrzydeł to trzy dźwigary. Żebra w skrzydłach umieszczono na dystansie od 280 do 360 cm.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Dornier Do X · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.