Geologia thumb|Kolonie rojownika pospolitego porastające skałkę Bazaltowa Skała to wychodnia bazaltu oliwinowego, który w swoim składzie zawiera skalenie (ortoklaz i plagioklazy), pirokseny (augit diopsydowy), biotyt i amfibole (hornblenda bazaltowa) i tlenki żelaza. Ma on charakter skrytokrystaliczny. Miejscami występują pustki po pęcherzykach gazu (geody) o rozmiarach 0,1–1,5 mm, które wypełnione są zwykle wtórnie kalcytem, tworzącym . Bazalt ma na świeżym przełamie barwę czarną, miejscami z lekkim zielonkawym odcieniem, choć zwietrzałe powierzchnie przyjmują barwę żółtawą, rdzawą lub zielonkawą. Skała dzieli się na dwie części o odmiennym rozkładzie ciosu skalnego. W zachodnim fragmencie występuje wyraźny cios słupowy. Słupy są pochylone ku północnemu zachodowi pod kątem ok. 20°, są w przekroju pięcio- lub sześcioboczne i mają ok. 25–30 cm średnicy. Taka budowa skały sugeruje, że miała ona pierwotnie genezę intruzji o charakterze żyły kominowej. We wschodniej części skałki odsłania się cios płytowy (skorupowy), który mógł się wykształcić, gdy lawa zakrzepła spływając jako potok. Przy kontakcie ze słupowo spękaną częścią zapada się ku WNW pod kątem ok. 80°, a w stronę drogi miskowato przegina się i zmienia bieg na równoleżnikowy, zapadając pod kątem ok. 80° ku południu.