Obserwować można w tym miejscu żyłki białego kalcytu prostopadłe do ciosu. Płytki mają grubość ok. 1–3 cm, choć zdarzają się grubsze.
Skały wulkaniczne z okresu wczesnej kredy są znane z kilku stanowisk w Karpatach – m.in. w okolicy szczytu Osobita w Tatrach Zachodnich, w dolinie rzeki Wag w Górach Strażowskich na Słowacji oraz na Ukrainie Zakarpackiej, w okolicy Drahowa-Nowosielicy. Bazalt w dolinie Białej Wody powstał w wyniku procesów wulkanicznych śródpłytowych, które datowane są na apt-alb.
Wystąpienie bazaltu ma charakter olistolitu. Jego pochodzenie wiąże się z tak zwanym grzbietem Andrusowa, który stanowił część płyty wewnątrzkarpackiej. Wylew lawy miał miejsce na podmorskim grzbiecie Czorsztyńskim o charakterze grzbietu śródoceanicznego. Oderwał się od większej pokrywy bazaltowej i trafił do basenu magurskiego w późnej kredzie. Skałka, w formie dużego bloku, tkwi w zlepieńcach formacji jarmuckiej z mastrychtu. Ma wymiary ok. 7 × 8 m w płaszczyźnie poziomej i osiąga ok. 3,5 m wysokości. Górnokredowa olistostroma w warstwach jarmuckich zawiera również inne, mniejsze ciała bazaltów.