Z tego powodu Gnejusz Pompejusz szukał możliwości ucieczki lądem, lecz został wkrótce schwytany i stracony.
Pomimo tego, że Sekstus Pompejusz zdołał się wymknąć, po bitwie pod Mundą nie było już poważnej siły, która byłaby zdolna podważyć panowanie Cezara, który po powrocie do Rzymu został dożywotnim dyktatorem. Niedługo cieszył się swym triumfem, gdyż 15 marca następnego roku (44 p.n.e.) został zamordowany przez kolejną generację obrońców republiki – Brutusa i Kasjusza. W tym momencie Republika rzymska była już skazana na przekształcenie się w Cesarstwo.
Bibliografia Appian, Roman Civil Wars. Book 2: 103–105 Kasjusz Dion. Roman History. Book 47: 28–42 Juliusz Cezar, Commentarius De Bello Hispaniensi, 1–42. J. F. C. Fuller, Julius Caesar. Man, Soldier and Tyrant, New York 1965. A. Goldsworthy, Cezar. Życie giganta, Warszawa 2004. M. N. Faszcza, Rzymskie zmagania o Hiszpanię Dalszą 49-45 p.n.e., Zabrze-Tarnowskie Góry 2013.
Mundą (45),bitwa pod Munda